همگی روزی به اصلمان باز می گردیم.

دل تنگی برای جایی که روزی نوشتن را از آنجا اغاز می کنی، تصادفی نیست، یعنی باید یک سری اتفاق ها بیفتد، تیری به جایی بخورد، پایی به زمینی نرسد و چیزی برای گفتن باشد. من اینجا آمدم، چون باید بنویسم. نه در فیس بوک و نه در شبکه های اجتماعی دیگر، که نه مجبور باشم فیلتر شکن نصب کنم و نه مجبور باشم عکسی را بازگذاری کنم. مرگ ها و تولدهای فراوانی رخ داده است. مرگ زن و مرد کوهنورد. آدمهایی که درطبیعت گم شده اند. جنگل هایی که در حال آتش سوزی است. می خواهم درباره مرگ فرناز دولخواه بنویسم و تمام گزارش های ارائه شده را با استاندارد ها مقایسه کنم و سوال بپرسم. فرناز دولتخواه تازه زنی معروف در اینستا گرام بود. مرگ بقیه افراد را هم اگر صرفه نظر کنم، مطالبی زیادی برای گفتن وجود دارد....

خواهم نوشت.. به زودی